Het avontuur van Loftleidir Icelandic

Het avontuur van Loftleidir Icelandic

1952

1952 was een memorabel jaar in de geschiedenis van Loftleidir Icelandic. Door de harde concurrentie tussen de IJslandse luchtvaartmaatschappijen besloot de overheid in 1952 om de binnenlandse vluchten te verdelen onder de verschillende maatschappijen. Uit ontevredenheid trok het bestuur van Loftleidir daarop alle binnenlandse diensten in. Op hetzelfde moment liep een van hun Skymaster-vliegtuigen ernstige schade op bij vertrek in Italië. Daarom besloot het bestuur om niet langer te vliegen, maar over te schakelen op schepen.

De kwestie leidde tot een hevig dispuut tijdens een vergadering van de raad van bestuur op 15 oktober 1953. Er werd een nieuw bestuur aangesteld en er brak een bloeiende periode aan voor de maatschappij, vooral door het samenwerkingsverband met SAFE van de Noorse luchtvaarmaatschappij Braathen. Loftleidir Icelandic legde zich toe op de Noord-Atlantische routes en lage tarieven, en amper enkele jaren later was de maatschappij een belangrijke speler voor het passagierstransport tussen Europa en Amerika.

In de ‘revolutionaire raad van bestuur’ zetelden Kristján Gudlaugsson, voorzitter, Alfred Elíasson, die later algemeen directeur werd, Sigurdur Helgason, Ólafur Bjarnason en Kristinn Olsen. Twintig jaar lang bleef de raad van bestuur praktisch gelijk tot de twee maatschappijen in 1973 fuseerden.